Park Zdrojowy w Polanicy-Zdrój

Polanica-Zdrój to nietypowa miejscowość. Nie ma tu klasycznego rynku, a miejscowość rozbudowała się wokół Parku Zdrojowego, który jest centralnym punktem miasta. Park Zdrojowy ma powierzchnię około 13 hektarów i jest wpisany do rejestru zabytków. Z ciekawszych okazów możemy tu zobaczyć pachnące w trakcie kwitnienia rododendrony – czyli różaneczniki, ale także magnolie, a trawniki pokryte są dywanami kwiatów. Rzadkim okazem jest również pochodzący z kanady cyprysik Lawsona. W parku odnajdziemy również wiele drzew – pomników przyrody.

W parku mieści się również Pijalnia Wód Mineralnych, Muszla Koncertowa, Teatr Zdrojowy im. Ćwiklińskiej, Zakład Przyrodoleczniczy i Kolorowa Fontanna.

Park Szachowy

Park Szachowy to część polanickiego Parku Zdrojowego, stanowiącego centrum miejscowości. Jego granice wyznaczają ulice Parkowa, Matuszewskiego oraz Kryniczna. Powstał on w 1911r. zaś w 1913 został nieznacznie powiększony. Park został tak symetrycznie zaprojektowany wraz z roślinnymi alejkami, że przecinają się  wyłącznie pod kątem prostym. Główną atrakcją Parku Szachowego są – szachy. W parku można rozegrać naprawdę wielką partię mierzącymi 1,4m wielkości figurami, na planszy o powierzchni 100m². Osoby nie grające w szachy też miło spędzą tu czas. Zieleń drzew i krzewów, pachnące kwiaty, ławeczki, pozwalają schłodzić się co nieco w upalne dni a urokliwe fontanny – największa z podświetleniem, wyrzucająca strumień wody nawet na 6 metrów w górę. Niedaleko powstał też plac zabaw dla dzieci. Nieopodal mieści się pawilon z informacja turystyczną, posiadająca mapki i foldery.

Pijalnia Wód Mineralnych Wielka Pieniawa

Pijalnia Wód jest zdecydowanie najważniejszym obiektem w całej uzdrowiskowej infrastrukturze Polanicy-Zdroju. To tutaj wszystkim chętnym udostępnia się najcenniejsze naturalne skarby miejscowości, jakimi są źródła leczniczych wód mineralnych. Pijalnię – czy też “Helenenbad” (Łazienki Heleny) wybudowano w latach 1910-1911 na miejscu po zburzonej willi i przestarzałym pawilonie, który służył coraz liczniejszym kuracjuszom.

Budynek zaprojektowali Paul Rother do spółki z Felixem Wildem. Architekci odeszli od obowiązującego wówczas stylu eklektycznego i przygotowali konstrukcję klasycystyczną z wyraźnymi elementami secesyjnymi. Źródło najpopularniejszej wody, nazwanej z czasem Wielka Pieniawa, wywiercono w 1904 roku. Woda wydobywana jest z głębokości ponad 34 metrów pod ziemią. Zawiera stabilne ilości takich minerałów jak dwutlenek węgla, magnez, wapń, żelazo, krzem, miedź, potas, sód, chlor, lit czy krzem. Taka mieszanka pozytywnie wpływa na odporność organizmu i procesy trawienne. Pomaga również przy chorobach przewodu pokarmowego.

Pomnik Niedźwiedzia

Zapewne niejednego spacerowicza, który opuści Park Zdrojowy ulicą Chrobrego, za mostkiem przez który wiedzie droga do lasu, zaskoczy kamienna rzeźba niedźwiedzia polarnego. Żadne niedźwiedzie w polanickich lasach i parkach nie grasują. Rzeźba ta stanęła tu w 1910 r. Stanowi ona tylko i wyłącznie znak zasięgu lądolodu skandynawskiego na Ziemi Kłodzkiej. Kamienny niedźwiedź zdążył już stać się symbolem Polanicy i jest bardzo chętnie odwiedzany przez spacerowiczów, a zwłaszcza dzieci.

Muzeum Misyjne Ojców Sercanów w Polanicy Zdróju

Szczególnym świadkiem burzliwych wydarzeń mających miejsce na tych ziemiach, jest położony w pobliżu Polanicy Zdrój klasztor Chrystusa Króla wraz ze znajdującym się w nim Muzeum Misyjnym. Dzieje klasztoru Klasztor Chrystusa Króla Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi w Polanicy Zdroju – Sokołówce, bo tak brzmi jego pełna nazwa, został ufundowany w latach międzywojennych. Polanica Zdrój była wówczas miastem zdrojowym na dalekim wschodzie ówczesnych Niemiec. Wraz z nadejściem nastaniem II Wojny Światowej klasztor popadał w coraz większą ruinę. Ostatecznie począwszy od roku 1945 był on grabiony i systematycznie niszczony. W 1946 wysiedlono stąd niemieckich zakonników, na miejsce których przybyli zamieszkujący do tej pory we Francji polscy sercanie. Tym sposobem klasztor, tak jak cała Kotlina Kłodzka, stał się polski w ramach ustalonych granic.

W XXI wieku klasztor został odrestaurowany i przystosowany do spełniania funkcji domu rekolekcyjno – wypoczynkowego. Turyści korzystają z ciszy oraz spokoju w celu odnalezienie równowagi psychicznej. Niewielka obsada zakonników sprawia, że miejsce to jest idealnym punktem na czas medytacji.

Muzeum Misyjne znajduje się przy ul. Reymonta 1 w Polanicy Zdrój. Odwiedzający to szczególne muzeum mają możliwość podziwiania eksponatów, które stanowią pamiątki z licznych misji prowadzonych przez ojców sercanów. Można tu znaleźć dzieła sztuki pochodzące z takich krajów jak Kongo, Peru, Zair czy Polinezja Francuska. Ponadto misjonarze zgromadzili w muzeum również szereg przedmiotów codziennego użytku oraz instrumentów muzycznych, stroje i ozdoby.

Park Miniatur Minieuroland

To popularna atrakcja turystyczna znajdująca się w Kłodzku czyli ok. 10 km od Polanicy. Stworzony z wielką dbałością, kompleks rekreacyjny w szybkim czasie wpisał się w top 10 atrakcji turystycznych Kotliny Kłodzkiej. Park zbudowany jest na obszarze dwóch hektarów. Usytuowano go na malowniczych obrzeżach miasta Kłodzko. Miejsce oferuje szeroki wachlarz atrakcji zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Kilometry alejek, bujna roślinność w arboretum oraz niezliczona ilość ławek sprawiają, że jest to idealne miejsce do odpoczynku dla osób starszych ale nie tylko. W Minieurolandzie można zobaczyć ponad 40 makiet najznamienitszych budowli z Dolnego Śląska, Ziemi Kłodzkiej, Europy oraz ze świata. Wszystko to znajduje się w otoczeniu pięknego ogrodu, obfitego w tysiące unikatowych gatunków drzew i krzewów.

Miniatury przedstawione są w skali 1:25 z zachowaniem najdrobniejszych szczegółów. Z troski o wysoką jakość można tu zobaczyć również makiety, dla których zastosowano inną skalę. Wszystko po to, aby wyglądały one jak najbardziej atrakcyjnie dla odwiedzających. Takimi rodzynkami są: Twierdza Kłodzko i Fontanna di Trevi. Kłodzką Twierdzę wykonano w skali 1:50, dzięki czemu goście mogą zobaczyć tą olbrzymią budowlę obronną „z lotu ptaka”. W przypadku Fontanny di Trevi użyto skali 1:8, tak aby każdy, nie wysilając wzroku, mógł zobaczyć najdrobniejsze szczegóły.

Muzeum Papiernictwa Duszniki Zdrój

Duszniki-Zdrój to nie tylko tutejsze uzdrowisko. Mieści się w odległości ok. 8km od Polanicy. W Dusznikach znajduje się również największa atrakcja turystyczna Muzeum Papiernictwa. Obiekt ten położony jest nad Bystrzycą Dusznicką, na południowych krańcach Dusznik. Choć papier to chiński wynalazek z początków naszej ery to do Europy zawędrował on dopiero w X i XI wieku. W Dusznikach zaczęto czerpać papier w XVI-tym stuleciu, a stojący do dziś budynek papierni pochodzi z 1605r. To największa atrakcja historyczno-techniczna na Ziemi Kłodzkiej. W XVII stuleciu dusznicka papiernia była wysoko ceniona na całym Śląsku. Dostarczała papier do wrocławskich urzędów i nie tylko. W następnym stuleciu papiernię rozbudowano i zainstalowano nowoczesne, na tamten czas urządzenia. Papiernia do dziś wytwarza papier czerpany, papier ze znakiem wodnym i papiery artystyczne. Muzeum, poza zwiedzaniem, oferuje również warsztaty i lekcje muzealne. Lekcje muzealne obejmują zwiedzanie Muzeum Papiernictwa z przewodnikiem i zajęcia praktyczne.

Twierdza Kłodzko

Twierdza mieści się w odległości ok. 11 km od Polanicy. Historia Twierdzy Kłodzko sięga wiele wieków wstecz. Niegdyś nam miastem górował zamek, który z czasem został przekształcony w twierdzę. Z roku na rok turyści mogą zwiedzać kolejne jej obszary. Dostępna jest zupełnie nowa trasa zwiedzania wiodąca m.in. stokami Twierdzy Kłodzko. Obecnie w towarzystwie przewodnika turyści mają szansę zdobyć ostateczny punkt obrony twierdzy czyli donjon. Z twierdzy górującej nad Kłodzkiem rozciąga się piękna panorama miasta i gór otaczających ziemię kłodzką. Odważni turyści pod czujnym okiem pruskiego żołnierza mogą przejść błyskawiczne przeszkolenia artyleryjskie przy jednej z armat.

Do zwiedzania udostępniono również  podziemia, z których bez przewodnika ciężko byłoby się wydostać. Sieć podziemnych chodników kontrminowych (właściwa nazwa tuneli) rozciąga się pod stokiem bojowym Twierdzy. Do czego służyły i w jakim celu powstały można dowiedzieć się od przewodnika kłodzkiej fortecy.

Most Św. Jana w Kłodzku

Most gotycki w Kłodzku to zabytkowy kamienny most nad rzeką Młynówką w Kłodzku. Ma on cechy budowli gotyckiej i łączy ze sobą Wyspę Piasek i staromiejską część Kłodzka na Fortecznej Górze z rynkiem i twierdzą. Stanowi część jednej z głównych dróg komunikacyjnych tej części miasta. Most jest zamknięty dla ruchu kołowego. Dokładna data ukończenia budowy kamiennego mostu nie jest znana. Za  początki budowy uważa się 2. połowę XIII wieku. Prawdopodobnie na jego miejscu stał wcześniej drewniany most, służący do przejścia z linii murów miejskich, na zewnątrz miasta, który ok. 1390 roku został zastąpiony mostem kamiennym łączącym miasto z przedmieściem.W przeszłości na końcach mostu stały bramy mostowe: Górna i Dolna. Górną bramę mostową wybudowano w końcu XIII wieku. Później była wielokrotnie przebudowywana, w końcowym etapie z trzypiętrowej budowli obronnej o czterospadowym dachu, stała się kamienicą mieszkalną.

Gotycki most w XVII i XVIII wieku był przebudowywany, dobudowano balustradę, ceglaną nadbudowę filarów. Drugi koniec mostu zamknięty był dolną bramą, którą wzniesiono przed 1469 r. Obie bramy rozebrano w latach 1903–1905. W początkach XX wieku na moście zamontowano stylowe lampy, natomiast w 2007 r. ułożono nowy bruk z kostki granitowej. Ostatnia gruntowna renowacja miała miejsce w 2009 r. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 25 listopada 1949 roku most został wpisany do rejestru zabytków.

Most gotycki na Młynówce, kanale odchodzącym od Nysy Kłodzkiej należy do najstarszych budowli tego typu w regionie. Most jest czteroprzęsłową konstrukcją łukową wymurowaną z piaskowcowych ciosanych klińców, ma długość 52 m i około 4 metrów szerokości. Ograniczony jest masywnymi kamiennymi balustradami, bogato zdobionymi rzeźbami świętych i krucyfiksami. Posiada dwa przyczółki i trzy filary. Dwie skrajne węższe arkady mają kształt ostrołukowy. Najciekawszy jest filar środkowy. Most powyżej cokołu posiada sześć żeber, na których spoczywa płaski pomost w kształcie niepełnej gwiazdy, który był specjalnie przygotowywany pod budowę kapliczki, która ostatecznie nie powstała.

Na filarach mostu stoi sześć kamiennych rzeźb, przedstawiających: Trójcę Świętą i Ukoronowanie NMP, św. Jana Nepomucena najpopularniejszego świętego w regionie, Ukrzyżowanie, św. Franciszka Ksawerego patrona chroniącego od chorób, Pietę i św. Wacława. Na uwagę zasługują przede wszystkim: Pieta z XVII wieku oraz rzeźba przedstawiająca Chrystusa na krzyżu z postacią Marii Magdaleny u jego stóp. Ze względu na swą architekturę, most jest często porównywany do słynnego Mostu Karola w Pradze, ale równie często też od nazwy ulicy nazywany jest „mostem Wita Stwosza”, lub „mostem św. Jana.