Skansen Fortyfikacji Ośrodek Oporu Jastarnia

W Skansenie Fortyfikacji Ośrodka Oporu, zobaczymy cztery ciężkie bunkry bojowe zbudowane do obrony półwyspu w 1939 roku.

Pierwszy ciężki schron bojowy Sabała był przeznaczony dla broni maszynowej. Obiekt ten pełnił jednocześnie funkcję punktu dowodzenia pozycją. W schronie urządzono militarną placówkę muzealną. W sezonie wakacyjnym pełni funkcję muzeum otwartego codziennie, wiosną i jesienią dwa razy w tygodniu.

W lesie znajduję się sporo umocnień i różnych elementów uzbrojenia militarnego. Kolejny schron bojowy Sęp znajduję się na plaży od strony Morza Bałtyckiego. Schron był bardzo trudny do zamaskowania. Aby zwiększyć odporność obiektu, zastosowano grubsze ściany niż w przypadku pozostałych obiektów. Grubość ścian zewnętrznych waha się miedzy 125-330 cm. a grubość pancerzy w ścianach 25 mm. Grubość kopuły pancernej wynosi 180-200 mm. Obiekt zapewniał ochronę przed uderzeniem pocisku o kalibrze 220 mm, przy jednokrotnym trafieniu w dane miejsce.

Kolejnym bunkrem jest Bunkier Saratoga przy wejściu 39 na plażę. Jest to ciężki schron bojowy, przeznaczony dla broni maszynowej. Grubość ścian zewnętrznych: 100-180 cm. Grubość pancerzy w ścianach 25-120 mm a grubość kopuły pancernej 180 mm. Obiekt zapewniał ochronę przed uderzeniem pocisku o kalibrze 220 mm, przy jednokrotnym trafieniu w dane miejsce.

W lesie znajduje się również lekki schron bojowy, który był przeznaczony dla pozycji drugiej linii Ośrodka Oporu Jastarnia. Grubość jego ścian zewnętrznych to 40-120 cm. Konstrukcja jest odporna na pojedyncze trafienie pociskiem kalibru 155 mm i wielokrotne trafienie pociskami o kalibrze do 105 mm. Uzbrojenie schronu składało się z jednego CKMu, strzelającego ogniem bocznym. W celu obrony wejścia do schronu, wykonano dwie strzelnice przeznaczone dla broni ręcznej. Schron składał się tylko z izby bojowej. Budowę schronów rozpoczęto w połowie sierpnia 1939 roku i planowano postawienie czterech obiektów.