Stary Ratusz we Wrocławiu jest zabytkiem świeckiej architektury gotyckiej. Jest  to 2-kondygnacyjna, 3- traktowa budowla postawiona na planie prostokąta z kwadratową wieżą.

Budowla usytuowana jest w centrum miasta i powstawała w kilku etapach budowlanych na przestrzeni około 250 lat (od końca XIII w. aż po wiek XVI). Ratusz pełnił rolę siedziby władz miejskich i wrocławskiego sądownictwa.
Najstarsza część Ratusza powstała, jak wynika ze źródeł pisanych, ok. 1299r. Ta część, określana wówczas jako consistorium jest obecnie niemal całkowicie wchłonięta przez dalszą rozbudowę budowli.

W latach 1328-1333 w sąsiedztwie consistorium zbudowano drugi, znacznie mniejszy budynek praetorium, który mieścił Izbę Rady i Ławy.

Około 1368r. uruchomiono znajdujący się na wieży zegar, którego dzwon godzinowy zachował się do dnia dzisiejszego. Na wejściu od wschodu widnieje reprezentacyjny portal.

O ostatecznym kształcie Ratusza zdecydowała wielka przebudowa jaką przeprowadzono w latach 1470 – 1480. Powiększono wtedy budowlę o niemal połowę, dobudowując nowe pomieszczenia od południa i nadano jej bardziej reprezentacyjny charakter. 

W październiku 1536r. umieszczono na wieży ratuszowej nowy pięciopolowy herb Wrocławia (nadany miastu w 1530r.). W 1580r. uruchomiono zegar na elewacji wschodniej.

Po wielu latach posługiwania Ratusz znacząco uległ zniszczeniu. Dopiero pod koniec XIX w. przeprowadzono pierwsze prace konserwacyjne m.in.: zrekonstruowano sterczyny w elewacji wschodniej, elewacja zachodnia została ozdobiona fantazyjnymi pseudogotyckimi. We wnętrzu zbudowano nową, okazałą klatkę schodową.

Tak więc podsumowując od początku swojego istnienia Ratusz był świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych i miejscem reprezentacyjnym dla wrocławian, gdzie władze Wrocławia podejmowały dostojnych gości. Tradycja ta kontynuowana jest do dnia dzisiejszego. W murach Ratusza gościli najważniejsi światowi przywódcy, monarchowie, duchowni oraz artyści a w jego podziemiach znajduje się jeden z najstarszych lokali gastronomicznych w Europie – legendarna Piwnica Świdnicka.

 

Hala Stulecia

 Hala Stulecia  jest jednym z miejsc na mapie Polski, gdzie historia łaczy się ze współczesnością. Zaprojektowana została przez wybitnego miejskiego architekta Maksa Berga i od razu została uznana za jedno z największych dzieł architektury XX wieku. Wielofunkcyjna przestrzeń budowli jej nieszablonowa konstrukcja i przestrzenna lokalizacja, to tylko kilka z jej świetnych atutów. Kompleks Hali Stulecia jest obecnie jednym z najbardziej pożądanych miejsc dla organizatorów największych wystaw, konferencji, wydarzeń kulturalnych, sportowych i kongresowych z Polski. Hala wpisana została w 2006 r. na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO co podkreśliło jego rangę. Nie ma wątpliwości, że jest jedną z najbardziej charakterystycznych wizytówek Wrocławia na arenie krajowej oraz międzynarodowej. To właśnie tu często zapisują się karty historii Polski i Polaków.

 

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

W muzeum przedstawiona jest sztuka średniowieczna, wiele dzieł epoki renesansu i baroku, sztuka Śląska oraz gro prac polskich i europejskich artystów współczesnych.

Muzeum Narodowe od 1947 roku zajmuje gmach dawnej Rejencji – Zarządu Prowincji Śląskiej. Jego zbiory prezentowane są także w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej w niedalekim sąsiedztwie Hali Stulecia. Panorama Racławicka jest oddziałem Muzeum.

W budynku przy pl. Powstańców Warszawy nieprzerwalnie pokazywane są m.in. wystawy sztuki śląskiej od XIV do XVI wieku, sztuki średniowiecznej oraz sztuki polskiej do końca XIX wieku.

W kolekcji Muzeum Narodowego znajdziemy takie dzieła jak.  „Madonna z Jezusem i św. Janem” Agnolo Bronzino, „Pejzaż zimowy z łyżwami i pułapką na ptaki” Pietera Brueghela Młodszego oraz „Portret chłopca” Jeana Chardina.

Zestaw nazwisk artystów jest również imponujący, a ich prace można obejrzeć w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej tj. galerii sztuki współczesnej Muzeum Narodowego. Są wśród nich Kandinsky, Lebenstein, Makowski, Szapocznikow, Nowosielski, Hałas, Bałka i Althamer.

Hydropolis

Wrocławskie centrum wiedzy o wodzie to wyjątkowe miejsce. To fantastyczna prezentacja na temat wody, bez której nie byłoby życia na Ziemi.

Hydropolis jest unikatowym centrum wiedzy, które łączy walory edukacyjne z nowoczesną formą przekazu. Zwiedzający może odkryć tam procesy, w których bierze udział woda począwszy od funkcji jakie pełni ona w ciele człowieka, po prądy oceaniczne, które kształtują klimat na Ziemi.

Hydropolis to atrakcja Wrocławia dla osób w każdym wieku od malucha poprzez dorosłego. Zobaczymy tam multimedialną opowieść o życiodajnej wodzie.

Hydropolis zajmuje dawny zbiornik wody czystej wybudowany w 1893 roku o powierzchni czterech tysięcy metrów kwadratowych.

Wystawa podzielona jest na dziewięć stref tematycznych, gdzie każda z nich przedstawia substancję życia z innego ujęcia. Est to miejsce gdzie technologie multimedialne, interaktywne repliki i modele oraz informacje ekrany dotykowe służą jednemu celowi: pokazaniu znaczenia wody z różnych perspektyw.

W sali „Planeta wody” poznamy teorie na temat pochodzenia wody i jej obecności we wszechświecie. Zaraz obok prezentowane są „stwory” zamieszkujące morza i oceany – od kilkumetrowych rekinów, przez ławice ryb, po najmniejsze drobnoustroje. Możemy usiąść na tropikalnej plaży i posłuchać szumu morza, albo przejść się w chmurze.

Każda sala jest obudowana multimedialnymi tablicami z interesującymi szczegółami na temat odkryć podwodnego świata i sposóbów jej wykorzystanie przez człowieka.

W Hydropolis znajdziemy całą masę modeli statków, łodzi i innych pływających konstrukcji. Możemy zobaczyć i dotknąć wielu urządzeń, silników czy pomp. To właśnie tu możemy wywołać burzę z grzmotami o teatralnym charakterze.

Bilety są sprzedawane w systemie co 30 minut, a wejście na wystawę jest limitowane w związku z przepustowością obiektu. Każdy bilet sprzedawany jest na konkretną godzinę, która odpowiada godzinie rozpoczęcia projekcji w sali „Planeta wody”. Od tego miejsca zaczyna się zwiedzanie.

 

Rynek we Wrocławiu

Wrocławski Rynek ma ok. 3,8 hektara powierzchni i należy do największych dawnych placów targowych w Polsce.

Znajdują się tu zabytkowe kamienice tętniące życiem mieszkańców i turystów. W pobliżu znajduję się Ratusz z wysoką na 66m wieżą, który jest najokazalszą tego typu budowlą w kraju.  

Afrykarium Wrocław

Afrykarium znajdujące się we wrocławskim ZOO to oceanarium poświęcone tylko i wyłącznie faunie Afryki.

Afrykarium jest największą atrakcją wrocławskiego ogrodu zoologicznego. Olbrzymie a zarazem unikatowe na światową skalę oceanarium prezentujące wyłącznie gatunki zwierząt pochodzących z Czarnego Lądu.

W specjalnym budynku, przypominającym arkę Noego stworzono zwierzętom niemal naturalne warunki począwszy od oceanicznych głębi poprzez plaże Morza Czerwonego i dżunglę Kongo.

Możemy tu zobaczyć przepiękne żółwie, kolorowe ryby, hipopotamy, płaszczki, rekiny, pingwiny czy krokodyle.

W Afrykarium stworzono także formikarium. Jest to dom dla mrówek żniwiarek. W temperaturze około 23 stopni C przy wilgotności sięgającej nawet 95 procent rozpoczęło pracę niemal 100 osobników. Stado mnoży się na potęgę i na ściętych i przemielonych liściach hoduje „grzyba”. Mrówki żniwiarki żyją stadnie w gniazdach. W jednej rodzinie może ich być nawet 12 tysięcy

Afrykarium podzielone jest na ekosystemy:

 

Kolejka linowa Polinka

Kolej Polinka posiada długość ok. 380m a sam przejazd nad Odrą trwa zaledwie 2-2,5 min. Wagoniki kolei jadą blisko 7m. nad wodą.

Jedna ze stacji kolejki gondolowej Polinka znajduje się na Wybrzeżu Wyspiańskiego, druga zaś przy ul. Na Grobli, vis-à-vis GeoCentrum.

Nad Odrą kursują dwa wagoniki, każdy mieści 15 osób. W ciągu jednej godziny  kolej może przewieźć do 370 osób. Jadąc w wagoniku możemy oglądać Most Grunwaldzki i dom na wodzie natomiast w głębi Ostrów Tumski. Od 1 lipca do 30 września kolejka kursuje: pon-pt, w godz. 7-18, w sob-nd w godz. 11-18.

Ostrów Tumski

Jest najstarsza częścią Wrocławia. Przez kilka wieków Ostrów Tumski podlegał władzy kościelnej, dzisiaj natomiast jest bardzo popularnym miejscem wśród zakochanych, spacerowiczów i turystów.

Ponad tysiąc lat temu Ostrów był wyspą u ujścia Oławy do Odry.

Ostrów podlegając władzom kościelnym, z czasem stał się azylem dla tych, którzy dopuścili się przestępstwa w świeckiej części miasta.

W 1807 r., przy okazji rozbiórki umocnień wokół miasta, zasypana została odnoga Odry, który odcinała Ostrów od strony wschodniej, a Ostrów przestał być wyspą.

Najstarszą budowlą na Ostrowie jest kameralny, późnoromański kościół pw. Św. Idziego. Pochodzi on z początków XIII wieku.

Katedra pw. Jana Chrzciciela zostało wybudowana  w stylu gotyckim w miejscu, gdzie wcześniej stały mniejsze świątynie. Była ona kilkukrotnie przebudowywana i rozbudowywana. Podczas II wojny światowej, podczas oblężenia Festung Breslau została niemal doszczętnie zniszczona.

Na Ostrowie Tumskim znajduje się wiele interesujących budowli, m.in. XIII-wieczna Kolegiata Świętego Krzyża i kościół św. Bartłomieja, pomnik św. Jana Nepomucena, Pałac Arcybiskupi, brama kluskowa. Bardzo popularnym miejscem spotkań i atrakcją turystyczną jest Most Tumski między Wyspą Piaskową a Ostrowem. Od kilkunastu lat zakochani wieszają na nim kłódki, symbolizujące trwałość ich miłości.

Znajduje się tu również Muzeum Archidiecezjalne, które od ponad 100 lat gromadzi zabytki sztuki sakralnej, wycofane już z użytku kultowego. Mają one ogromną wartość historyczną i artystyczną.

Mostek Pokutnic

Jest to kładka łącząca wieże kościoła Marii Magdaleny znajdująca się na wysokości 45 m. To jeden z najciekawszych punktów widokowych we Wrocławiu.

Według legendy można było na niej zobaczyć dusze młodych kobiet, które zamiast zajmować się dziećmi i domem, wolały zabawy i uciechy z mężczyznami. Za karę musiały przechodzić wąską kładką między wieżami.

Późnogotycki kościół powstał w XIV wieku w miejscu wcześniej istniejących świątyń, romańskich i gotyckich. Jedna z nich została zniszczona w 1241 r. podczas najazdu Mongołów. Kościół w obecnym stanie i kształcie został wybudowany w XIV wieku, natomiast dwie wieże ukończono dopiero w drugiej połowie następnego stulecia.

Na “Mostek Pokutnic” można wchodzić przez cały rok. W wieży nie ma windy a na górę prowadzą dość kręte schody.

 

Wieża widokowa Archikatedry pw. św. Jana Chrzciciela

Na 97metrową wieżę można wjechać windą. Wieża jest czynna od czerwca do września.

Najważniejszy kościół archidiecezji wrocławskiej w stylu gotyckim i obecnym kształcie został wybudowany w XIV wieku. Badania archeologiczne wykazały zaś, że murowana świątynia stała w tym miejscu już w X wieku. Obecna budowla była wiele razy remontowana po zniszczeniach i powiększana, reorganizowano także jej wnętrze. Dlatego też zarówno na zewnątrz jak i w środku znajdują się elementy renesansowe i barokowe.

Podczas oblężenia Festung Breslau, w 1945 roku, katedra została mocno zniszczona. Uszkodzone zostały wieże, nawa główna, organy, elementy wystroju. Odbudowa trwała do końca lat 60., ale hełmy wież zostały zainstalowane dopiero w latach 90.

Stary Ratusz we Wrocławiu

Ratusz był świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych od początków jego powstania.

W murach ratusza od zamierzchłych czasów gościli najważniejsi światowi przywódcy, monarchowie, duchowni oraz artyści. To w jego podziemiach znajduje się jeden z najstarszych lokali gastronomicznych w Europie – legendarna Piwnica Świdnicka.

Stary Ratusz we Wrocławiu jest unikatowym zabytkiem w skali europejskiej architektury gotyckiej. To dwukondygnacyjna, trójtraktowa budowla na planie prostokąta z także prostokątnym aneksem budynku rady i ławy.

Jest usytuowany w centrum miasta i powstawał w kilku etapach budowlanych na przestrzeni około 250 lat (od końca XIII w. aż po wiek XVI).

Pełnił funkcję siedziby władz miejskich, sądownictwa oraz służył wszystkim mieszkańcom miasta.

Najstarsza część ratusza powstała  ok. 1299 r. Ta część, określana wówczas jako consistorium (łac. miejsce zgromadzeń), jest obecnie niemal całkowicie wchłonięta przez dalsze etapy budowlane. Budynek był przez wiele lat rozbudowywany powiększając swoją powierzchnię.

W latach 1343-1357 dobudowano kolejne pomieszczenia od strony placu sądowego: jednofilarową Salę Sądową na parterze i Salę Książęcą na piętrze, pełniącą funkcję kaplicy. Nadbudowano także piętro nad dawnym consistorium oraz nad pretorium. Oba budynki nakryto wspólnym dachem, sklepiono piwnicę i podwyższono wieżę. Około 1368 r. uruchomiono znajdujący się na niej zegar, którego dzwon godzinowy zachował się do dziś.

W 1510 r. elewację ratusza otynkowano oraz pokryto dekoracją malarską. Nieco później w Sali Sądowej i izbie rady umieszczono renesansowe portale. W 1559 r. wieże ratusza podwyższono i nakryto renesansowym hełmem. W 1580 r. uruchomiono zegar na elewacji wschodniej.

Aquapark Wrocław

Aquapark Wrocław to jedno z najlepszych i najchętniej odwiedzanych parków wodnych w Europie. Jest jednym z największych obiektów rekreacyjno-sportowych w Polsce. Aquapark Wrocław powstał w 2008 roku.

Do dyspozycji mamy tu Baseny Rekreacyjne, Basen Sportowy o wymiarach olimpijskich, nowoczesną i wielofunkcyjną strefę Fitness, Saunarium, a w nim kompleks saun i łaźni wraz z ogrodem oraz baseny zewnętrzne.

Kompleks basenów rekreacyjnych to doskonałe miejsce dla wszystkich tych, którzy szukają relaksu i aktywnego wypoczynku, ale także beztroskiej rozrywki. Znajdziemy tu cztery głębokie jacuzzi i zewnętrzny basen solankowy oraz basen z falami, zewnętrzny basen rekreacyjny, leniwą rzekę oraz zapierające dech w piersiach zjeżdżalnie.

W wyjątkowej scenerii Saunarium można oczyścić ciało i umysł, zregenerować siły i nabrać energii do działania.

W parku wodnym czekają sauny fińskie suche, łaźnie parowe, biosaunę, łaźnię kamienną, sauny z aromaterapią. Atutem kompleksu jest największy w Polsce ogród saunowy pełen harmonijnie zaaranżowanej zieleni.

W Aquaparku Wrocław znajduje się profesjonalnie wyposażone centrum fitness, na które składa się siłownia o powierzchni ok 700 metrów kw.